W Gdańsku działa wiele dobrych szkół, w których uczyły się wybitne osobistości Polski. Należy do nich Gdańskie Gimnazjum Akademickie — pisze strona gdansk1.one. W tym artykule bardziej szczegółowo opowiemy jej historię.
Powstanie
W drugiej połowie XVI wieku w mieście powstało Gdańskie Gimnazjum Akademickie. Było przeznaczone dla młodzieży protestanckiej. Instytucja edukacyjna została rozwinięta na podstawie kalwinizmu. Był to jeden z przewodnich nurtów protestantyzmu. Ogólnie rzecz biorąc, w Rzeczypospolitej w czasach reformacji protestantyzm był uważany za trzecią religię po katolicyzmie i prawosławiu. Popularność kalwinizmu wśród szlachty wynikała z kilku powodów: taniości kościoła, akceptacji odrzucenia lojalności wobec króla oraz postrzegania kalwinizmu jako wiary szwajcarskiej w opozycji do luteranizmu jako wiary niemieckiej.
Uroczyste otwarcie Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego miało miejsce w 1558 roku. Placówka oświatowa działała w budynku dawnego klasztoru franciszkanów. W szkole nauka odbywała się po łacinie. Rektorem gimnazjum był Jacob Fabricius, który ukształtował strukturę edukacyjną tej placówki. W 1650 roku mężczyzna założył katedry teologii, prawa i historii, filozofii, greki i języków orientalnych. Następnie dodano katedrę fizyki i medycyny oraz lektorat języka polskiego.
Dalsze losy placówki oświatowej
W XVI wieku sprawy Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego odnosiły sukces. Uczniów było mnóstwo, podobnie jak nauczycieli. W 1595 roku pojawił się nawet pomysł przekształcenia tej szkoły w Uniwersytet protestancki, ale niewiele osób poparło ten pomysł.
W 1596 roku przy Gimnazjum zaczęła działać biblioteka. Swoją kolekcję książek podarował włoski humanista Jan Bonifacio. Ogólnie poziom nauczania w gimnazjum był dość wysoki. Szkoła miała dwie wyższe klasy, w których nauka trwała cztery lata. To był już poziom akademicki. Z tego powodu absolwenci gimnazjum, którzy kontynuowali naukę na różnych polskich i europejskich uniwersytetach, zwykle zapisywali się na trzeci rok.
Gdańskie Gimnazjum Akademickie mieściło się na Starym Przedmieściu. Budynek był stosunkowo niewielki, ale można było tu ulokować małą anatomiczną widownię, bibliotekę, sale wykładowe, audytorium do różnych ceremonii i świątecznych wydarzeń. Pod koniec XVI wieku dodano nowe skrzydło zachodnie, które obejmowało dodatkowe sale lekcyjne i akademiki dla studentów, a w niektórych miejscach dla wykładowców.
Ogólnie rzecz biorąc, Gdańskie Gimnazjum Akademickie zajęło jedno z czołowych miejsc w systemie oświaty ówczesnej Polski, a także zyskało uznanie za granicą. Wysoki poziom naukowy i korzystne warunki pracy przyciągały wielu nauczycieli szkół polskich i europejskich. Wielu nauczycieli szkół podstawowych interesowało się badaniami w różnych dziedzinach nauki. Liceum osiągnęło swój prawdziwy rozkwit w XVII wieku, z 1600 uczniami.
Stan Gdańskiego Gimnazjum Akademickiego pogorszył się w latach wojen napoleońskich. Dawne budynki klasztorne, w których działała placówka edukacyjna, zostały zajęte przez wojsko pod szpital i magazyny, dlatego zajęcia szkolne odbywały się w domu pastora. W 1817 roku gimnazjum zostało połączone ze Szkołą Mariacką, tworząc sześcioletnią klasyczną miejską Gimnazjum. W wyniku tego połączenia Gdańskie Gimnazjum Akademickie przestało istnieć.
Ogólnie rzecz biorąc, instytucja ta pozytywnie wpłynęła na rozwój edukacji w Gdańsku. Szkoła ta pomogła ukształtować inteligentną i świadomą polską młodzież. Ta instytucja edukacyjna dała światu wielu wybitnych naukowców i działaczy społecznych, którzy w przyszłości rozsławili reputację Gdańska.