W latach 20. XX wieku w Gdańsku otwarto jedną z najważniejszych polskich placówek oświatowych, pisze portal gdansk1.one. Mowa o Gimnazjum Polskim, które mieściło się przy ulicy Jana Augustyńskiego. W tym artykule opowiemy bardziej szczegółowo historię tej placówki edukacyjnej.
Wielkie otwarcie
16 maja 1922 r. Gazeta Gdańska doniosła o otwarciu w mieście nowej placówki oświatowej. W następnym numerze podano, że uroczyste otwarcie stało się prawdziwym świętem dla mieszkańców miasta. Na uroczystość przybyli także Polacy z innych miast. Świadczyło to o tym, że cała Polska poczuła i doceniła wagę powstania tej nowej polskiej placówki oświatowej na polskim wybrzeżu.
Obchody trwały dwa dni, a w wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele lokalnych władz. Wydarzenie było również szeroko relacjonowane w mediach przez Gazetę Gdańską. Wydarzenie odbiło się szerokim echem w mediach dzięki Gazecie Gdańskiej, która regularnie publikowała artykuły na temat szkoły jeszcze przez dwa lata po jej otwarciu.
Dlaczego ta szkoła była tak ważna
Otwarcie szkoły było ważnym krokiem dla powojennego miasta. Jej otwarcie było zwieńczeniem kilkuletnich starań o utworzenie pierwszej polskiej szkoły w Gdańsku.
Wcześniej polskie władze starały się zapewnić edukację mieszkańcom miasta, w tym poprzez organizację różnych kursów języka polskiego. Państwo wierzyło, że zaspokaja potrzeby obywateli, ale tak nie było. Pomimo wszystkich trudności, w 1921 roku w Gdańsku powstała organizacja kulturalno-oświatowa Macierz Szkolna, której głównym celem było założenie w mieście prywatnej szkoły średniej dla polskiej młodzieży. Po zrealizowaniu tego zadania organizacja zaczęła otwierać przedszkola. Stowarzyszenie prowadziło również internat szkolny, wydawało ulotki i przewodniki oraz organizowało obozy letnie w Polsce.
Polskie gimnazjum pojawiło się w Gdańsku dzięki dofinansowaniu od różnych mecenasów, ponieważ władze wciąż nie przeznaczały pieniędzy na ten projekt, a uruchomienie szkoły wymagało dużych nakładów finansowych. Nie było też czasu na budowę nowego budynku, więc postanowiono wykorzystać dawne koszary wojskowe. W latach trzydziestych szkoła została rozbudowana o nowe skrzydło.
Przez cały okres istnienia przez mury gimnazjum przewinęło się około 8000 uczniów, ale tylko 200 udało się ukończyć szkołę. Powodem tego było wysokie czesne. Ta instytucja edukacyjna zawsze prezentowała wysoki poziom nauczania, a uczniowie dodatkowo mieli możliwość dołączenia do różnych klubów, które działały w szkole.
Gdańskie Gimnazjum było nowym powiewem świeżości dla mieszkańców miasta. Społeczność cieszyła się, że ich dzieci mają możliwość nauki języka i kultury polskiej. Uczniowie mieli okazję uczyć się od takich nauczycieli jak Michał Urbanek, Jadwiga Zaleska, Tadeusz Adamczyk, Janina Ślączka, Bronisław Gaweł, Marcin Dragan, Bernard Janik, Barbara Mielcarzewicz, Jan Panieński, Władysław Pniewski, Józef Wełniak, Adam Wiakowski-Dolina, Ferdynand Śliwa i Helena Żelewska.
Ogólnie historia polskiego gimnazjum w Gdańsku jest dość obszerna, ciekawa i ważna dla Polaków. W XXI wieku wielu historyków i pedagogów stara się przybliżyć te karty historii współczesnej młodzieży. Na przykład z okazji stulecia zorganizowano wystawę w Muzeum Gdańska, która podkreślała historię tej instytucji edukacyjnej.